เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 191 สัตว์อสูรคลุ้มคลั่ง
“พี่หญิง พวกเราออกจากที่นี่กันก่อนเถอะ” (บทก่อนหน้าเพิ่มเนื้อหาแล้วนะ รบกวนเด็ก ๆ รีเฟรชหน้าเพื่ออ่านกันด้วย วันนี้รู้สึกสบายขึ้นเยอะเลย รักทุกคนนะ ขอบคุณเด็ก ๆ ที่เป็นห่วง!)
ซ่งทิงหว่านตอบรับเสียงเบา สองพี่น้องหันกลับไปมองเมืองที่จากมาเป็นครั้งสุดท้ายด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจ ก่อนจะละสายตาแล้วมุ่งหน้าไปทางเหนือ
บิดาเคยกำชับพวกนางไว้แล้วว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ห้ามหันกลับไป ให้มุ่งหน้าไปทางเหนืออย่างเดียว
แต่แผ่นดินไหวครั้งนี้กลับเกิดขึ้นกะทันหัน ราวกับพุ่งเป้ามาที่พวกนางสองคนโดยเฉพาะ
หรือว่าชาวบ้านบริเวณใกล้เคียงที่ประสบเคราะห์กรรมในครั้งนี้จะพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย...
สองพี่น้องต่างมีเรื่องหนักใจอยู่เต็มอก พวกนางบินไปทางเหนืออยู่นาน กว่าจะมาถึงเมืองถัดไป
ทั่วทั้งเมืองเต็มไปด้วยเสียงร้องโหยหวน
แผ่นดินไหวทำให้ซากปรักหักพังมีอยู่ทั่วทุกแห่ง
ผู้บำเพ็ญสายแพทย์ ผู้บำเพ็ญสายโอสถ และพวกพ่อมดแม่มดต่างยุ่งจนแทบไม่มีเวลาหยุดพัก