กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 รอยดอกอวี้หลาน
“ขอแค่ท่านพี่ไม่โทษข้าก็พอแล้ว”
ซ่งซือเหยาก้มหน้าลงเงียบ ๆ พอสบสายตาที่มองมาพร้อมรอยยิ้มของพี่สาว นางก็รู้สึกหวั่นใจอยู่บ้าง
ซ่งทิงหว่านจะโทษนางได้อย่างไร
ยังไม่ทันที่นางจะพูด อาจี้ที่เงียบมองอยู่ครู่หนึ่งก็ช่วยพูดขอร้องแทนซ่งซือเหยาอย่างซื่อตรง
“ถ้าพวกข้าอยู่ที่นั่น ก็คงทำเช่นนี้เหมือนกัน”
ทุกคนล้วนเป็นห่วงหว่านเอ๋อร์มาก
ไม่ว่าใครอยู่ตรงนั้นก็คงทำเหมือนกัน
ซ่งซือเหยาก้มหน้าแล้วเลิกคิ้วเงียบ ๆ
โชคดีที่รั้งเขาให้อยู่ต่อได้