กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 เสี่ยวอ๋าวกลับเผ่า
ซู่ซีลากหางราชาอสูร แล้วลากนางเข้าไปในห้องหนังสือ
“อย่าดึงหางสิ ฮือ ๆ ช่วงนี้ขนก็ร่วงอีกแล้ว กว่าจะไปแย่งน้ำทิพย์มาขวดหนึ่งจากหอรื่นใจมาได้ อาการถึงดีขึ้นหน่อย”
ราชาอสูรกอดหางฟูใหญ่ของตัวเองไว้ ทำหน้าตัดพ้อใส่ซู่ซี
ซู่ซีจิ้มหน้าผากนางอย่างหงุดหงิด “ไม่รู้จักมาหาข้าหรือไง”
ดวงตาจิ้งจอกงดงามของราชาอสูรหรี่ลง “ช่วงนี้ท่านอยู่แถวป่าไผ่ตลอด ข้าจะไปหาท่านเพราะเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ได้ยังไง”
ถึงขนร่วงจะเป็นเรื่องใหญ่ก็เถอะ
แต่ผู้สูงส่งกำลังวางแผนเรื่องที่ใหญ่กว่านั้น นางจะไปรบกวนไม่ได้
ซู่ซีขำพลางลูบหัวนาง หูฟู ๆ ของราชาอสูรเอียงไปข้างหนึ่ง ก่อนจะยื่นมาถูมือผู้สูงส่ง
“ได้เวลาแล้ว เรามาคุยเรื่องเผ่าอสูรกันเถอะ”