เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 ร่างอ่อนแอโปร่งใสสลายไปกลางอากาศ
ซ่งทิงหว่านย่อตัวลง ค่อย ๆ ประคองศีรษะศิษย์คนเล็กขึ้นอย่างระมัดระวัง
ไป๋หลี่ซี่เจียงเงยหน้ามองนางอย่างน่าสงสาร เขาเจ็บจนอ้าปากแล้วก็ยังพูดไม่ออก
นางเม้มปากแน่น ป้อนโอสถก่อกระดูกระดับแปดเข้าปากเขา
เนื้อและกระดูกงอกขึ้นใหม่ด้วยฤทธิ์ของโอสถ
ถ้าเป็นโอสถก่อกระดูกที่คนอื่นปรุงขึ้นมา อาจรักษากระดูกมังกรที่หักไม่ได้ด้วยซ้ำ
แต่คนปรุงโอสถนี้คือซ่งทิงหว่านนี่สิ
เนื้อและกระดูกงอกขึ้นอย่างรวดเร็ว เหงื่อเย็นไหลจากขมับของไป๋หลี่ซี่เจียง เขารู้สึกอุ่น ๆ ตรงแนวกระดูกสันหลัง ความเจ็บปวดทุเลาลง สีหน้าก็ดีขึ้นบ้างแล้ว
ถึงตอนนี้เขาจึงมีแรงเรียกนางว่าอาจารย์ด้วยเสียงอ่อนแรง
ซ่งทิงหว่านประคองเขาไว้ เช็ดเหงื่อให้ด้วยความสงสาร “ไม่เป็นไรแล้ว อีกเดี๋ยวก็ดีขึ้น”