กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 “เขาดุจังเลย”
ดึกสงัด
แสงจันทร์ส่องนวลราวสายน้ำ
หอกยาวสีดำทองเล่มหนึ่งพุ่งทะยานไปมาอยู่กลางอากาศราวกับมังกรว่ายวน เงาหอกพลิกพลิ้วไม่หยุด ท่วงท่าทรงพลังยิ่ง
ปลายหอกสะท้อนแสงเย็นวาบใต้จันทร์ คมกริบจนคนมองรู้สึกกดดัน
หอกยาวแหวกอากาศ แม้ท่วงท่าจะน่าเกรงขามถึงเพียงนั้น แต่คนรำหอกกลับยิ้มน้อย ๆ สายตาจับอยู่ที่หญิงสาวซึ่งนั่งบนขั้นบันได
แสงจันทร์อ่อนโยน แต่แววตาของเขาอ่อนโยนยิ่งกว่า
“เป็นยังไงบ้าง”
เขาหมุนหอกเล่นในมือเป็นลวดลาย ก่อนเก็บท่า
เสิ่นจั๋วชวนหันมายิ้มถาม