เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 บุปผาเซียน
“ขอบคุณ”
อูหลิงขอบคุณฉินสี่อีกครั้ง ฉินสี่โบกมือแล้วยิ้ม บอกเขาว่าไม่ต้องเกรงใจ
ไอภูตแผ่กระจายออกมา ม้วนของบางอย่างมาวางตรงหน้าซ่งทิงหว่านที่กำลังยิ้มบาง ๆ อยู่ข้าง ๆ
ซ่งทิงหว่านมองอย่างสงสัย ไอภูตเกี่ยวมือนางยกขึ้น พอมันคลายออก ห่อผ้าเล็ก ๆ ก็ร่วงลงบนฝ่ามือ
“ท่านพ่อไม่รู้ว่าข้ากลายเป็นผู้บำเพ็ญภูตแล้ว ของที่ท่านเก็บไว้ให้ข้าจึงเป็นของที่ผู้บำเพ็ญเพียรใช้กัน เจ้าลองดูว่ามีอะไรพอใช้ได้บ้าง นอกจากสองส่วนที่เก็บไว้ให้มารดากับน้องสาวข้าแล้ว ที่เหลือเอาไปได้เลย”
อูหลิงยิ้มบาง ๆ พูดเสียงเรียบ ก่อนยกของทุกอย่างที่บิดาทิ้งไว้ให้ซ่งทิงหว่านอย่างใจกว้าง
ไม่ว่าอย่างไร ถ้าไม่ได้เจอซ่งทิงหว่าน เขาก็คงเลื่อนลอยไร้สติไปจนตาย
ตอนนี้ความทรงจำกลับคืนมาเกือบหมดแล้ว จะเป็นผู้บำเพ็ญภูตแล้วอย่างไร
แค่ยังมีชีวิตอยู่ได้