เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 เมืองกลางเมฆ
สามวันต่อมา
ทั้งห้าคนนั่งเรือวิญญาณลำเล็กที่ซ่งสวินเยว่สร้างขึ้น เดินทางโคลงเคลงมาถึงเมืองกลางเมฆเป็นที่แรก
หลังจากอยู่ที่อวิ๋นหยิ่นมาพักใหญ่ พวกนางก็ไม่ได้เห็นเมืองใหญ่ที่คึกคักแบบโลกภายนอกมานานแล้ว
“ไม่ได้เดินเที่ยวแบบนี้มาตั้งนาน แอบคิดถึงเหมือนกันนะ”
ทั้งห้าคนสวมชุดหรูหราของอวิ๋นหยิ่น เดินอยู่กลางแสงแดดจนเสื้อผ้าเปล่งประกายระยิบระยับ ทำให้คนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันหันมามอง
ฉินสี่เดินนำอยู่ข้างหน้าอย่างร่าเริง ระหว่างทางก็เอาแต่ชะโงกดูของเล่นชิ้นเล็กชิ้นน้อยตามแผงข้างถนน
นางควักเงินซื้ออยู่เป็นระยะ ก่อนจะโยนของที่ซื้อมาให้พวกนาง
พอเห็นว่านางกำลังจะหยิบชาดทาปากอีก ซ่งทิงหว่านก็ยื่นมือไปห้ามไว้ พร้อมเตือนว่า “หอรื่นใจอยู่ในเมืองกลางเมฆนี่เอง เจ้าไม่คิดจะเข้าไปเดินดูหน่อยเหรอ”
ฉินสี่รีบชักมือกลับทันที