กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 “ท่านพ่อเอาแต่ชมอาเหยาอยู่ได้”
พอก้าวเข้าไปในสำนักปั้นอิ่น ก็ได้กลิ่นหอมสดชื่นของใบไผ่ทันที เสียงกระเรียนร้องกับเสียงขลุ่ยไม้ไผ่ดังก้องอยู่ข้างหู
ภาพตรงหน้าราวกับพาพวกเขาก้าวเข้าสู่อีกโลกหนึ่ง
ป่าไผ่เขียวชอุ่ม ใบไผ่ร่วงหล่นลงมาเป็นระยะ
ต้นไม้ใบหญ้าในป่าล้วนเต็มไปด้วยชีวิตชีวา สดชื่นราวกับกำลังโบกมือทักทายพวกเขา
“ว้าว นี่คือเผ่าอวิ๋นอิ่นเหรอ” ฉินสี่เบิกตากว้าง มองไปรอบ ๆ อย่างสนใจ
ซ่งทิงฉีอดพูดแทรกไม่ได้ “นี่แค่ประตูทางเข้า ตรงนี้คือประตูชั้นที่สอง”
ฉินสี่ส่งเสียงรับอย่างขอไปทีด้วยความเขิน แล้วหันไปยิ้มแหะ ๆ ให้หว่านเอ๋อร์ของนาง
“ก็ข้าไม่เคยมานี่นา เลยอยากรู้อยากเห็นนิดหน่อย”
ซ่งทิงหว่านยิ้มขำ “ไปกันเถอะ”