เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 “งั้นก็สู้ ไม่กลัวเจ็บหรือตาย ข้าช่วยพวกเขากลับมาได้”
“ไอภูตพวกนี้มาจากไหน!”
พอศึกสงบลง ฉู่อาไล่กับฉู่อาโม่ก็ช่วยกันพยุงราชันมารเฒ่าที่แขนขาดขาพิการให้ลุกขึ้น พอเงยหน้าก็เห็นไอภูตบดบังฟ้าจนมืดมิด
หลังถูกแย่งชิงและกลืนกินไอปราณมารไปจนหมด หลินคงก็เปื้อนเลือดไปทั้งตัว แถมยังแผ่กลิ่นอายแห่งความตายหนักกว่าเดิม แต่ไอภูตขั้นมหายานตรงหน้ากลับทำให้ทุกคนขวัญผวา
เขารีบเซถลาไปทางพวกเด็ก ๆ ยังไงก็ต้องปกป้องเด็กกลุ่มนี้ไว้ให้ได้
ไม่ว่าจะเพราะมีหลานอยู่ในกลุ่มนั้น หรือเพราะพวกเขาเป็นศิษย์สำนักเวิ่นเจี้ยนก็ตาม
ภพมารจะวุ่นวายไม่ได้
แต่แรงกดดันที่หนักขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้พวกเขาค่อย ๆ หยุดเดิน
หลินคงสูดลมหายใจเฮือก “ผู้บำเพ็ญภูตคนนี้แข็งแกร่งกว่าข้าเสียอีก”
ผู้บำเพ็ญขั้นมหายานมีอยู่ไม่กี่คน ยิ่งระดับสูงก็ยิ่งทะลวงขั้นได้ยาก เขากับราชินีมารหญิงคนนั้นอยู่ขั้นมหายานระยะแรกเหมือนกัน