เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 การแข่งขันแบบทีม
ในที่สุด การต่อสู้แบบทีมที่ทุกคนรอคอยก็กำลังจะเริ่มขึ้น
ช่วงนี้มีข่าวลือว่าในทีมของศิษย์คนเล็กของประมุขสำนักมีคนขั้นจู้จีอยู่ด้วย แต่ทุกคนยังไม่เชื่อ
จนเมื่อขึ้นเวทีจริง ๆ พอเห็นซ่งทิงหว่านที่มีใบหน้าขาวราวกระเบื้องเคลือบกับรูปร่างบอบบางสะดุดตา ทุกคนก็ร้องด้วยความตกใจ ศิษย์น้องหญิงคนเล็กผู้เป็นอัจฉริยะของพวกเขาพาพี่สาวคนนั้นมาร่วมทีมด้วยจริง ๆ
ทุกคนต่างคิดว่าซ่งซือเหยาเสียสติไปแล้ว
ทั้งห้ายังคงมีสีหน้าเป็นปกติ เดินล้อมสองพี่น้องไว้ตรงกลาง ขึ้นไปเตรียมตัวบนเวทีพร้อมกับคนอื่น ๆ
เยี่ยนซานจวินหัวเราะเสียงต่ำ มองเหล่าศิษย์ฝีมือดีของสำนักเวิ่นเจี้ยน แล้วเหลือบไปทางหนึ่งอย่างภูมิใจ ก่อนจะประกาศเสียงดังให้เริ่มได้
ใครตกเวทีถือว่าตกรอบ
บนเวทีไม้ทรงกลมขนาดสองร้อยกว่าจั้ง แต่ละทีมรีบเลือกตำแหน่ง เว้นระยะจากทีมที่อยู่ใกล้ที่สุด แล้วจัดขบวนเตรียมสู้
ไม่ว่าจะถูกซัดตกเวทีหรือยกมือยอมแพ้ ก็ถือว่าตกรอบเหมือนกัน ทุกคนจึงเบียดกันเข้าไปในวงกลาง หวังยึดตำแหน่งที่ได้เปรียบ