กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ปราณกระบี่สายเดียวฟันผ่าผืนฟ้าฤดูใบไม้ร่วง
ซ่งซือเหยาประคองซ่งทิงหว่านออกจากจวนเจ้าเมืองได้ไม่นาน ก็เห็นเสิ่นจั๋วชวนยืนอยู่ด้านข้าง
เขาหลุบตาลงเล็กน้อย ก่อนเดินเข้ามาหานางด้วยฝีเท้าที่ไม่ช้าไม่เร็ว
“ไม่เป็นไรแล้วหรือ?”
ยังไม่ทันครบสิบวัน ซ่งทิงหว่านก็บาดเจ็บต่อหน้าเขาไปถึงสามครั้งแล้ว
เสิ่นจั๋วชวนเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะดวงเขาข่มนางหรือเปล่า
“ไม่เป็นไรแล้ว” ซ่งทิงหว่านตอบเสียงเบาพลางยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน
แต่ก็มองออกชัดเจนว่านางยังเหนื่อยล้า
เขาก้มมองนาง พอสบกับดวงตาใสที่ยังสดใสเหมือนเดิม ก็ไม่รู้จะพูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง
จะไม่เป็นไรได้อย่างไร