เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 กลับสำนัก
ห้าวันต่อมา
ที่เชิงเขาสำนักเวิ่นเจี้ยน
ซ่งทิงหว่านอุ้มลูกเสือตัวน้อยที่ดิ้นซนอยู่ในอ้อมแขน มืออีกข้างถือปิ่นระย้าที่ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งคอยหยอกมัน
หลิงซ่อนตัวอยู่ในเมืองเชิงเขาแล้ว ส่วนนางเปลี่ยนมาสวมชุดกระโปรงเซียนเมื่อครึ่งชั่วยามก่อน หลังตรวจดูจนแน่ใจว่าไม่มีไอภูตหลงเหลืออยู่ ก็หยิบยันต์ส่งเสียงออกมาเรียกน้องสาวสุดที่รัก
“เสี่ยวอ๋าว เด็กดี อีกเดี๋ยวเจ้าก็จะได้เจอพี่สาวอีกคนแล้วนะ”
“พี่สาวอีกคนของเจ้าเก่งมากเลยนะ ถึงจะดูเย็นชาแล้วก็ไม่ค่อยชอบพูดก็เถอะ...”
ซ่งซือเหยาเหาะกระบี่มาอย่างรวดเร็วตลอดทาง พอถึงพื้นก็ได้ยินพี่สาวกำลังพูดหยอกก้อนขนฟูในอ้อมแขน
“เหยาเหยาถึงขั้นสร้างรากฐานแล้วหรือนี่”
พอเงยหน้าก็เห็นน้องสาวมาอยู่ตรงหน้าแล้ว ซ่งทิงหว่านสัมผัสได้ถึงปราณวิญญาณรอบตัวน้อง ดวงตาของนางโค้งเป็นรอยยิ้ม ทั้งแปลกใจทั้งดีใจ