เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ประมุขสำนักขอโอสถ
“เจ้าเด็กคนนี้นี่”
พอฟังซ่งซือเหยาเล่าเรื่องที่เจอมาตลอดปีจบ ชายชราก็นอนเอกเขนกหัวเราะ “ในที่สุดก็มีคนคอยปกป้องเจ้าแล้ว”
ซ่งซือเหยาไม่ได้ตอบ นางสวมแหวนมิติไว้ที่นิ้ว แล้วกวาดตามองข้าวของที่ซ่งทิงหว่านเตรียมไว้ให้ ก่อนจะเลือกพู่กระบี่หยกแดงเส้นหนึ่งมาแขวนบนกระบี่หลีกวงของตัวเอง
หลีกวงส่งเสียงหึ่งสองครั้งเหมือนจะประท้วง ซ่งซือเหยาเลยตบด้ามกระบี่เบา ๆ ให้มันอยู่นิ่ง ๆ
“ซ่งทิงหว่านให้มา”
หลีกวงส่งเสียงหึ่งอีกครั้ง พอได้ยินแบบนั้นก็ยอมอยู่นิ่งให้นางแขวนพู่กระบี่แต่โดยดี
ชายชราจุ๊ปากด้วยความแปลกใจ “อะไรกัน พอได้ยินชื่อพี่สาวเจ้า กระบี่เล่มนี้ก็ว่าง่ายขึ้นมาทันทีเลยรึ”
ต้องรู้ว่าตอนเพิ่งได้หลีกวงมา ซ่งซือเหยาคุมมันไม่ได้เลยสักนิด แต่ละวันถ้าไม่โดนหลีกวงตัดผม ก็ต้องโดนมันตีหัว
นาน ๆ ทีซ่งซือเหยาจะหัวเราะในลำคอสักครั้ง นางดีดตัวกระบี่ไปทีหนึ่งแบบไม่เกรงใจ