เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 422 งานเลี้ยงฉลองครบเดือน
จะว่าเป็นการลอบมองก็คงมิใช่ เยี่ยนซูเนี่ยนเพียงแค่ทำไปโดยมิได้ตั้งใจเท่านั้น ดังนั้นก่อนที่จะมีผู้ใดทันสังเกตเห็น นางจึงเบนสายตาออกไปอย่างเป็นธรรมชาติราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
ในขณะที่คนเหล่านั้นยังคงบีบคั้นเข้ามาทุกขณะ และเวินรุ่ยเชียนกำลังทำอะไรไม่ถูกอยู่นั้น นางกำนัลที่เฝ้าอยู่ด้านนอกลานเรือนก็ร้องขานขึ้นเสียงดัง “ไทเฮา ฮองเฮาเสด็จ!”
ทุกคนพลันเงียบเสียงลงทันใด รีบลุกขึ้นย่อกายลงคำนับอย่างลนลาน
“น้อมรับเสด็จไทเฮา ฮองเฮา! ขอทั้งสองพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน!”
“ลุกขึ้นกันเถิด!” รอจนกระทั่งฮองเฮาประคองไทเฮาประทับลงแล้ว จึงได้ส่งสัญญาณให้ทุกคนลุกขึ้น
“หลานชายตัวน้อยเล่า? ไฉนจึงไม่เห็นอุ้มออกมาให้ดูบ้าง?” สายตาของไทเฮากวาดมองไปรอบหนึ่งแล้วเอ่ยถาม