กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 417 ก้าวไปทีละก้าวค่อยดูกันไป
เซียวหนานจิ่นทอดสายตามองออกไปนอกศาลาริมน้ำ อดมิได้ที่จะทอดถอนใจออกมาคราหนึ่ง
นางเอ่ยเสียงแผ่วเบาว่า “มิใช่เรื่องคอขาดบาดตายอันใดหรอก เพียงแค่อุดอู้อยู่ในจวนจนอึดอัดใจ จึงคิดอยากออกมาสูดอากาศบ้าง เจ้าก็รู้ดีว่าจวนกั๋วกงเซียวของพวกเรายามนี้ มีเพียงพี่ชายข้าที่คอยค้ำชูวงศ์ตระกูลอยู่อย่างยากลำบาก ข้าจึงไม่อยากกลับไปให้เขาต้องพลอยกลัดกลุ้มใจไปด้วย อีกทั้งสหายในเมืองหลวงที่ข้าพอจะไว้เนื้อเชื่อใจได้ยามนี้ ก็ดูเหมือนจะมีเพียงเจ้าผู้เดียวแล้ว ดังนั้นพอออกจากบ้านมา จึงตรงดิ่งมาหาเจ้าที่นี่ทันที”