เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 เจ้าคิดว่าอ๋องหมิ่นปฏิบัติต่อเจ้าอย่างไร?
แผ่นหลังที่ทอดทิ้งไว้ให้เยี่ยนซูเนี่ยนนั้น ทั่วทั้งร่างกำลังสั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัด อารมณ์ของคนผู้นั้นพลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครา
เมื่อเทียบกับตอนที่มาถึงจวนโหวเมื่อก่อนหน้านี้ที่ยังพกพาความหวังมาเพียงริบหรี่ ในยามนี้เยี่ยนชูหนิงที่สิ้นหวังไปแล้วไม่อาจควบคุมตนเองได้อีก เสียงสะอื้นไห้เล็ดลอดออกมาจากลำคอของนาง และไม่ช้าเสียงสะอื้นก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงสะอึกสะอื้น
เยี่ยนซูเนี่ยนมิได้รีบร้อนส่งเสียงอันใดอีก หากแต่ปล่อยให้นางสะอึกสะอื้นไปเช่นนั้น ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ทว่าหลังจากเสียงนั้นเบาลงในที่สุด นางจึงเอ่ยปากขึ้นว่า “ความจริงแล้วก็ใช่ว่าจะไร้หนทางไปเสียทีเดียว”
คนที่เดิมทียังคงเช็ดน้ำตาบนใบหน้าและคิดจะจัดแต่งสีหน้าท่าทางของตนเองอยู่นั้น เมื่อได้ยินเช่นนี้ก็ไม่สนใจสิ่งใดอีกแล้ว