เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 384 ท่านยายใช่คนอื่นคนไกลเสียที่ไหน
หลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จ วันนี้หาได้ยากที่เหวินจิ้นหลินไม่กลับมา นางจึงจุดเทียน ถือพับผ้าเร่งมือทำงานฝีมืออยู่
หงอิงมองดูท่าทางขยันขันแข็งของฮูหยินตน พลางโทษตัวเองในใจที่ก่อนหน้านี้ปากมาก จนทำให้ฮูหยินต้องเร่งรีบถึงเพียงนี้
แม้จะเห็นว่ายามนี้ฮูหยินกำลังเย็บผ้าอย่างเพลิดเพลิน หงอิงก็ยังคงเอ่ยปากเตือนว่า “ฮูหยิน กลางค่ำกลางคืนทำงานเย็บปักจะเสียสายตานะเจ้าคะ มิสู้รอทำพรุ่งนี้ตอนกลางวันดีกว่าเจ้าค่ะ”
การเคลื่อนไหวบนมือของเยี่ยนซูเนี่ยนชะงักไปเล็กน้อย เพียงชั่วพริบตาเดียวก็ทำต่อ พลางเอ่ยปากตอบว่า “ไม่เป็นไรหรอก ข้าเย็บตรงนี้เสร็จอีกนิดเดียวก็จะพักแล้ว จะไปเสียสายตาได้อย่างไรกัน”
เมื่อเห็นท่าทางที่รู้ขอบเขตของนาง หงอิงจึงไม่เอ่ยเกลี้ยกล่อมอีก แต่เดินไปข้างเชิงเทียน เขี่ยไส้ตะเกียงเพื่อหวังให้แสงไฟสว่างไสวขึ้นอีกหน่อย