เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 380 ราชโองการมาถึงแล้ว!
ปล่อยให้เหวินจิ้นหลินกอดอยู่นานสองนาน ความอดทนของเยี่ยนซูเนี่ยนในที่สุดก็หมดลง นางยื่นมือไปผลักแผงอกเบื้องหน้า พลางเอ่ย “มิสู้กลับลานเรือนก่อนดีหรือไม่”
ต่อให้ซาบซึ้งใจเพียงใด ก็มิอาจกอดกันไม่รู้จบสิ้นอยู่ข้างนอกเช่นนี้ได้ แม้จะกล่าวว่าอยู่ภายในจวนของตนเอง แต่บ่าวรับใช้เหล่านี้เดินผ่านไปผ่านมา ไม่แน่ว่าป่านนี้คงเล่าลือกันไปทั่วทั้งจวนแล้ว
ยังดีที่เหวินจิ้นหลินมิได้ดึงดันอีก หากแต่หลังจากคลายมือแล้ว ก็ยื่นมือไปกุมมือที่ยังวางอยู่บนแผงอกของเขาไว้ แล้วจูงเยี่ยนซูเนี่ยนก้าวเดินต่อไปข้างหน้าพร้อมกัน
ราตรีดึกสงัด เยี่ยนซูเนี่ยนทอดกายนอนลงข้างกายเหวินจิ้นหลินด้วยความเหนื่อยล้าอยู่บ้าง นางง่วงงุนตั้งนานแล้ว ทว่าคนข้างกายกลับยังมีท่าทางกระปรี้กระเปร่าเปี่ยมจิตวิญญาณเต็มเปี่ยม