กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 351 หวังเพียงนายหญิงอาวุโสอย่าได้มีโทสะ!
เป็นฮูหยินโหวอาวุโสที่เอ่ยตอบ นางแย้มยิ้มน้อย ๆ น้ำเสียงคล้ายภาคภูมิใจยิ่งนัก “ยัยหนูผู้นั้นยามนี้ยุ่งยิ่งนัก เดิมทีก็เป็นนิสัยที่กักขังไว้ไม่อยู่ คราวนี้ได้รับมอบหมายงานมาจากพี่สะใภ้ใหญ่ของนาง ยิ่งวิ่งวุ่นออกไปข้างนอกบ่อยขึ้นทุกที”
ฮูหยินโหวอาวุโสปล่อยวางความคิดแล้ว ลูกหลานย่อมมีวาสนาของลูกหลาน แต่ละคนต่างมีวิถีการใช้ชีวิตของตนเอง ไฉนต้องจำกัดให้อยู่แต่ในลานเรือนด้านในด้วยเล่า นิสัยของเหวินซืออิ่งเดิมทีก็กระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวา หากกักขังไว้นานเข้าเกรงว่าจะกลายเป็นคนโง่งมไปเสีย