กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 343 ฮูหยินโหวออกจากจวน
เมื่อเทียบกับความรู้สึกเคว้งคว้างสูญโหวงของนางยามได้ยินเรื่องนี้คราแรก เหวินจิ้นหลินในฐานะลูกชายแท้ ๆ ของฮูหยินโหว กลับดูสงบเยือกเย็นกว่ามากนัก
“ในเมื่อแม่ตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว พวกเราก็คล้อยตามเจตจำนงของนางก็พอ” เหวินจิ้นหลินมองคนตรงหน้า ยื่นมือหมายจะรั้งนางเข้าสู่อ้อมอกเพื่อปลอบประโลมให้คลายกังวลสักครา
ทว่ามือที่เขายื่นออกไป กลับชะงักค้างกลางอากาศแล้วชักกลับมา
แม้เยี่ยนซูเนี่ยนจะมิได้เอ่ยปากรังเกียจกลิ่นสุราทั่วกายเขา แต่หากประชิดเกินไป กลิ่นนั้นย่อมชวนให้ทนไม่ไหวอยู่ดี
“หากเจ้าคิดถึงแม่ วันหน้าพวกเราแวะเวียนไปเยี่ยมเยียนบ่อยครั้งก็มิใช่เรื่องยุ่งยากอะไร อีกประการหากแม่อยู่แล้วไม่คุ้นชิน ย่อมต้องกลับจวนเป็นแน่”