เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 306 งานนี้ไฉนจึงเวียนมาถึงท่านพ่อได้?
เยี่ยนซูเนี่ยนยืนตะลึงงันไปเนิ่นนาน ยังคงเป็นฮูหยินโหวที่เอ่ยปากขึ้นก่อน “กิจการภายในของจวนโหวเจ้าจัดการได้คล่องมือคล่องไม้อย่างยิ่งมานานแล้ว ข้าจากไปก็ไม่มีอันใดให้ต้องวางใจไม่ลง อีกทั้งวัดซุ่นหนิงก็อยู่ห่างไปไม่นับว่าไกล แม้ว่ามีเรื่องอันใด เจ้าส่งจดหมายไป ข้ากลับมาก็มิได้เสียเวลามากมายแต่ประการใด”
“แม่ หากท่านต้องการความบริสุทธิ์สงบลงสักหน่อย เช่นนั้นก็พักผ่อนให้สบายใจอยู่ในลานเรือนก็พอแล้ว กิจการภายในจวนล้วนส่งมอบให้ข้า ไฉนถึงกับต้องไปพำนักอยู่ประจำที่วัดซุ่นหนิงเล่า” เยี่ยนซูเนี่ยนเอ่ยข้อเสนอต่อฮูหยินโหวด้วยความร้อนรนกระวนกระวาย
ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของฮูหยินโหวหาได้เปลี่ยนไปไม่ หากแต่เอ่ยอย่างแน่วแน่ “เจตจำนงในใจข้าแน่แท้แล้ว จึงได้เอ่ยปากเรื่องนี้ต่อเจ้า”