กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 แม่นางผู้นั้นหน้าตาเป็นเช่นไร?
ด้านนอกเรือนพัก รถบ้าได้รอคอยอยู่นานแล้ว เมื่อรอจนเยี่ยนซูเนี่ยนและเหวินซืออิ่งขึ้นรถม้าตามลำดับ จึงค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไป
ตลอดทาง เหวินซืออิ่งรู้สึกเพียงว่าเหตุใดหนทางจึงยาวไกลเช่นนี้ นางเลิกม่านรถม้ามองออกไปข้างนอกเป็นระยะ ๆ
ยังดีที่แม้หนทางจะยาวไกลเพียงใด ท้ายที่สุดก็ย่อมไปถึง
รถม้าเพิ่งจะหยุดนิ่งสนิท เหวินซืออิ่งก็รีบร้อนกระโดดลงไปแล้ว
“พี่สะใภ้ใหญ่!” นางรอจนเยี่ยนซูเนี่ยนลงจากรถม้า จึงดึงแขนเสื้อของเยี่ยนซูเนี่ยนด้วยความตื่นเต้น เขย่งปลายเท้าและชะเง้อคอมองไปยังท้ายถนนสายหลัก
ทว่าถนนเฟิงเป่ากว้างขวางเกินไป คอของนางยืดจนเจ็บแปลบ ก็ยังมองไม่เห็นทิวทัศน์ที่ท้ายถนน