กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 280 เจ้าช่างดีเหลือเกินจริง ๆ!
“เสด็จย่าตรัสเช่นนี้ช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย เกี่ยวอันใดกับหลานชายเล่าพ่ะย่ะค่ะ” อ๋องหมิ่นวางตะเกียบลงด้านข้าง พลางบ่นพึมพำด้วยความไม่พอใจ
ไทเฮาตวัดสายตามองเขาค้อนหนึ่ง “เช่นนั้นย่อมมิอาจรู้ได้ ข้าอย่างไรก็ต้องถามไถ่ให้กระจ่างแจ้งเสียก่อน”
นางหันไปมองทางเวินรุ่ยหลิงอีกครา “รุ่ยยัยหนู หากเจ้าหนูนี่รังแกเจ้า เจ้าจงบอกกับข้าได้เต็มที่ เจ้าเป็นถึงพระชายาอ๋องหมิ่นที่ข้ากำหนดตัวไว้ ข้าอยากจะดูนักว่าผู้ใดกล้าทำให้เจ้าต้องทนรับความคับแค้นใจ”
หลังจากกล่าวจบ นางก็เสริมขึ้นอีกประโยคหนึ่ง “กระทั่งเจ้าหนูอ๋องหมิ่นผู้นั้นก็ไม่ได้”