กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 267 ส่งมอบให้ข้าจัดการเอง!
ช่างไม่ประจวบเหมาะเอาเสียเลย สัญญาขายตัวของหญิงรับใช้แรงงานผู้นี้ยังคงกำอยู่ในมือของฮูหยินโหว ข้ารับใช้ที่ไม่เชื่อฟังเก็บไว้ในจวนย่อมเป็นชนวนเหตุแห่งภัยพิบัติ ฮูหยินโหวคร้านจะอบรมสั่งสอน มีเวลาว่างเช่นนี้ ไปหาคนที่เชื่อฟังและเฉลียวฉลาดกว่านี้มิดีกว่าหรือ?
สำหรับฮูหยินโหวแล้วเป็นเพียงวาจาอันแผ่วเบาประโยคหนึ่ง ทว่าสำหรับหญิงรับใช้สูงวัยผู้นั้นกลับประหนึ่งท้องฟ้าถล่มทลายลงมา
นางอายุอานามปานนี้แล้ว หากถูกขายเป็นทาสออกไปแล้วยังจะขายไปที่ใดได้อีก? ย่อมต้องถูกซื้อตัวไปทำงานในสถานที่ที่สกปรกและตรากตรำที่สุดเป็นแน่ อย่าว่าแต่จะได้ทำงานที่เบาแรงลงสักหน่อยเลย แม้กระทั่งข้าวให้อิ่มท้องก็ยังไม่อาจรับประกันได้ว่าจะได้กิน