กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 พี่สาวลูกพี่ลูกน้องเข้าเมืองหลวงเมื่อใด?
เยี่ยนซูเนี่ยนขยับคอบ่าของตน ร่างกายเอนพิงไปทางหมอนนุ่มด้านหลัง จากนั้นจึงได้ถอนหายใจยาวออกมาหนึ่งเฮือก “ยามนี้ค่อยสบายตัวขึ้นบ้างแล้ว”
เสียงที่ตอบกลับนางคือเสียงหัวเราะเบา ๆ สายหนึ่ง “ยังหิวอยู่หรือไม่?”
ได้ยินเช่นนั้น เยี่ยนซูเนี่ยนก็พยักหน้า ทว่ากลับตอบว่า “หิวจนเลยเวลาไปแล้ว ยามนี้กลับไม่มีความอยากอาหารเลย”
หลังจากได้ยินนางกล่าวเช่นนั้น เหวินจิ้นหลินก็ปรับหมอนนุ่มด้านหลังนางอีกเล็กน้อย ให้นางสามารถนั่งพิงได้อย่างสบายยิ่งขึ้น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เช่นนั้นก็งีบหลับสักประเดี๋ยวเถิด รอถึงจวนโหวแล้วข้าค่อยปลุกเจ้า”