เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ไม่คิดออกเรือน
เป็นดั่งคาด เรื่องพรรค์นี้เมื่อปรับตัวได้แล้วถึงจะสัมผัสได้ถึงความงดงามเบื้องลึก เยี่ยนซูเนี่ยนตื่นขึ้นมาในยามเช้า ใบหน้ายังคงเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
ครั้นล้างหน้าล้างตาเสร็จสิ้น นางจึงชำเลืองมองออกไปในลานเรือนตามสัญชาตญาณ
“คุณนายกำลังมองหาท่านซื่อจื่ออยู่หรือ วันนี้ท่านซื่อจื่อออกไปว่าราชการแต่เช้าตรู่แล้วเจ้าค่ะ!” หงอิงมองท่าทางของนาง พลางยกมือปิดปากหัวเราะคิกคัก
เยี่ยนซูเนี่ยนตวัดสายตาค้อนใส่นาง เอ่ยเย้าปนยิ้ม “มีแต่เจ้านี่แหละที่ปากมาก”
อาจเป็นเพราะเหวินจิ้นหลินหยุดว่าราชการติดต่อกันถึงสองวัน จึงทำให้เยี่ยนซูเนี่ยนยังแอบวาดฝันอยู่บ้าง
ทว่าหลังได้ยินคำพูดของหงอิง นางก็มิได้แสดงท่าทีผิดหวัง จะคิดกักขังเหวินจิ้นหลินไว้แต่ในลานเรือนด้านในได้อย่างไรกันเล่า?