กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 อาลัยอาวรณ์จนยากจะแยกจาก
“ท่านย่าวางใจรักษาร่างกายเถิดขอรับ ย่อมต้องมีวันที่ทำให้ท่านได้อุ้มเหลนอย่างแน่นอน” เหวินจิ้นหลินยิ้มพลางเอ่ยกับฮูหยินโหวอาวุโส
ได้ยินเช่นนั้น ความกังวลใจเพียงน้อยนิดบนใบหน้าของฮูหยินโหวอาวุโสก็พลันมลายหายไปจนสิ้นตามคาด นางพยักหน้าติดต่อกันแล้วเอ่ยว่า “หญิงแก่ผู้นี้ของข้าย่อมรอจนถึงวันนั้นได้อย่างแน่นอน”
เมื่อลุกขึ้นยืน เหวินจิ้นหลินก็พาเยี่ยนซูเนี่ยนเดินต่อไปข้างหน้า จากนั้นจึงคุกเข่าลงเบื้องหน้าฮูหยินโหวและท่านโหว “ท่านพ่อ แม่ ได้โปรดดื่มน้ำชาขอรับ!”
ท่านโหวพยักหน้าด้วยความยินดียื่นมือรับถ้วยชาจากมือของพวกเขา ทว่าฮูหยินโหวทั้งที่กำลังยิ้มอยู่ ดวงตากลับเอ่อล้นไปด้วยความเปียกชื้น