เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 เจ้าก็รู้อยู่แก่ใจว่าข้าหมายถึงสิ่งใด
เมื่อหวนนึกถึงท่าทางสับสนลังเลของเขาก่อนหน้านี้ ไฉนเลยจะยังหลงเหลือเค้าโครงของผู้ที่เก็บงำอารมณ์ความรู้สึกไว้มิดชิดเฉกเช่นวันวาน
คนเราจะเกิดอารมณ์แปรปรวนถึงเพียงนี้เพราะผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องกันได้อย่างไร หากเป็นช่วงเวลาก่อนหน้านี้ เยี่ยนซูเนี่ยนก็มิเคยคิดว่าตนจะมีอิทธิพลต่ออารมณ์ของเหวินจิ้นหลินได้เลย
ทว่าความผิดแปลกไปสารพัดของเขาในวันนี้ ย่อมเป็นเพราะน้ำหนักของนางในใจเขาได้แปรเปลี่ยนไปแล้วเป็นแน่
“ก่อนหน้านี้รัชทายาทบอกว่ารู้สึกระหว่างพวกเราดูจะห่างเหินกันไปสักหน่อย เช่นนั้นเจ้าคิดว่าต้องทำอย่างไรจึงจะไม่นับว่าห่างเหินเล่า” เยี่ยนซูเนี่ยนสาวเท้าไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วสองก้าว นำหน้าเหวินจิ้นหลินไปครึ่งช่วงตัว จากนั้นจึงหันกลับมามองเขาแล้วเอ่ยถาม