เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 ท่านอ๋องหนิงจวิ้น
“ไม่เป็นไร อย่างไรเสียพวกเจ้าก็ยังต้องรั้งอยู่ในเมืองหลวงอีกสักพัก ไยต้องรีบร้อนเพียงชั่วประเดี๋ยวประด๋าวด้วยเล่า” เยี่ยนซูเนี่ยนหาได้ใส่ใจไม่ ไหนเลยจะนำเรื่องเล็กน้อยเพียงนี้มาเป็นอารมณ์
นางพลันเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “อ้อ แต่ก็พูดยากอยู่กระมัง...”
รอจนกระทั่งคุณหนูตระกูลเซียวทั้งสองคนมองมาที่นางด้วยความฉงน นางจึงเอ่ยหยอกล้อขึ้นว่า “ไม่แน่ว่าเรื่องคู่ครองของคุณหนูลูกพี่ลูกน้องอาจจะตกลงกันได้ในเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว ภายหน้าย่อมสามารถอยู่เมืองหลวงได้อย่างยาวนานแล้ว”
“พี่สะใภ้ลูกพี่ลูกน้อง!” แม้จะเป็นเด็กสาวที่ร่าเริงสดใสเพียงใด เมื่อเอ่ยถึงเรื่องคู่ครองก็ย่อมอดที่จะขวยเขินมิได้ เซียวฉีฉงค้อนตาใส่เยี่ยนซูเนี่ยนอย่างแง่งอนพลางยู่ปากกล่าว “หากท่านยังล้อข้าเช่นนี้อีก ข้าจะโกรธจริง ๆ แล้วนะเจ้าคะ”