เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 แท้จริงแล้วก็แค่มองนางเป็นของเล่นชิ้นหนึ่ง
“ย่อมได้พบเจออยู่แล้วเจ้าค่ะ” เสิ่นชูม่านเผยความเอียงอายเยี่ยงสตรีออกมาโดยไม่รู้ตัว
สิ้นเสียงของนาง เยี่ยนซูเนี่ยนก็ก้าวเท้าเดินเข้ามา
พอดีกับที่สบสายตาอันมีความหมายลึกซึ้งของสกุลหลิน ครั้นเห็นนางเดินเข้ามา รอยยิ้มก็ยิ่งเปี่ยมล้นใบหน้า “เนี่ยนเอ๋อร์ไฉนจึงมาอีกเล่า เมื่อครู่พวกเรายังพูดถึงอยู่เลยว่าคุณหนูลูกพี่ลูกน้องไปช่วยทำการทำงานอยู่ที่ค่ายผู้ประสบภัยทางฝั่งโน้นตลอดหลายวันมานี้!”
“พี่สะใภ้ลูกพี่ลูกน้องย่อมทราบดีเจ้าค่ะ” เสิ่นชูม่านชิงเอ่ยตอบก่อนที่เยี่ยนซูเนี่ยนจะได้อ้าปาก “วันนี้พี่สะใภ้ลูกพี่ลูกน้องก็ไปที่ค่ายผู้ประสบภัยทางฝั่งโน้นมาเช่นกัน”
“โอ้?” ฮูหยินโหวอาวุโสมองเยี่ยนซูเนี่ยนด้วยความสนใจ “เนี่ยนเอ๋อร์ไปเยี่ยมหลินเอ๋อร์มารึ?”
สามีภรรยาคู่น้อยรักใคร่กลมเกลียว คนเฒ่าคนแก่อย่างนางย่อมยินดีปรีดาที่ได้เห็น