เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 ค่ายแห่งนี้ไฉนจึงจุตัวนางไม่ได้เชียวหรือ?
“ข้าจำได้ว่าในค่ายไม่อนุญาตให้บุคคลไม่เกี่ยวข้องเข้าออกตามอำเภอใจ” เหวินจิ้นหลินเอียงศีรษะถามขุนนางน้อยที่ยืนอยู่เบื้องหลังเขา
ค่ายผู้ประสบภัยเดิมทีผู้คนก็สับสนปนเปอยู่แล้ว หากยังปล่อยให้ทุกคนเข้าออกตามอำเภอใจ การจะดูแลจัดการคงยากลำบากเกินคาดคะเน
“นี่... เพราะคุณหนูเสิ่นกล่าวว่ารับคำสั่งของทางจวนมา มาหาใต้เท้าน่ะขอรับ” คนพูดเห็นได้ชัดว่ารู้ว่าเรื่องราวไม่ชอบมาพากล น้ำเสียงจึงแหบแห้งเบาหวิว
เป็นดังคาด สีหน้าของเหวินจิ้นหลินเย็นชาลงไปอีกหลายส่วน “นางกล่าวสิ่งใดก็เป็นเช่นนั้นรึ? พวกเจ้าไม่ต้องตรวจสอบกันเลยหรือไร? ยังนับว่าโชคดีที่ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร หากปล่อยให้คนจิตใจคิดคดหลอกลวงจนเข้ามาได้เช่นนี้ ศีรษะของพวกเจ้าทีละคนคงรักษาไว้ไม่อยู่แน่”