เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 มีข้าอยู่ทั้งคน!
เหวินจิ้นหลินชะงักไปเล็กน้อย คงชิงมองท่าทางของเขาพลางยืนอยู่เบื้องหลัง แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “ตามที่บ่าวผู้น้อยเห็น ฮูหยินจะต้องยังโกรธอยู่เป็นแน่ขอรับ!”
สิ้นเสียงพูด เขากลับรู้สึกคล้ายอุณหภูมิรอบกายกำลังลดต่ำลง
เงยหน้ามองไป ที่แท้เป็นท่านซื่อจื่อกำลังใช้สายตาเย็นชาจ้องมองเขาอยู่
เป็นเขาที่ลำพองใจจนลืมตัว ถึงกับกล้าวิพากษ์วิจารณ์เรื่องราวระหว่างเขากับฮูหยินต่อหน้าท่านซื่อจื่อ
ช่วงวันเวลานี้ ขอเพียงเหวินจิ้นหลินและเยี่ยนซูเนี่ยนทั้งสองคนล้วนอยู่ที่เรือนชิงเฉิน มื้ออาหารก็มักจะรับประทานอยู่ด้วยกันเสมอ
ยามนี้คนในครัวเล็กของเรือนชิงเฉินล้วนเป็นคนที่เยี่ยนซูเนี่ยนพาเข้าจวนมาจากเจียงหนาน อาหารหลายจานล้วนมีเพียงที่แถบเจียงหนานเท่านั้น ซ้ำยังมีที่คิดค้นขึ้นมาเองอีกไม่น้อย รูปแบบแปลกใหม่ผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย