เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 ขอบคุณสามี
รอยยิ้มบนใบหน้าของฮูหยินโหวอาวุโสชะงักค้าง ก่อนจะเปลี่ยนคำพูดว่า “เช่นนั้นนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ให้หาเรือนว่างสักหลังกักขังตัวนางไว้ รอจนนางให้กำเนิดทายาท หากอี๋อันยินยอมก็ให้เลี้ยงดูเด็กไว้ข้างกายนาง หากไม่อยากเหน็ดเหนื่อยก็ให้หญิงชราผู้นี้อบรมสั่งสอนด้วยตนเอง ส่วนตัวนางน่ะหรือ คลอดเสร็จก็ส่งไปยังคฤหาสน์ไร่นาในชนบทเสียก็สิ้นเรื่อง”
ต่อคำตอบในครั้งนี้ของฮูหยินโหวอาวุโส ในที่สุดท่านย่าตระกูลเว่ยก็พึงพอใจ
“การได้มีแม่สามีที่รู้เหตุผลถึงเพียงนี้ นับเป็นวาสนาของอี๋อัน ในเมื่อพบตัวตัวการร้ายแล้ว เช่นนั้นในช่วงที่อี๋อันพักรักษาตัวอยู่ในจวน ข้าก็ถือว่าวางใจได้อย่างแท้จริงเสียที” บนใบหน้าของท่านย่าตระกูลเว่ยยังคงปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาได้บ้าง
ฝั่งนางยอมตกลง ฮูหยินโหวอาวุโสก็พลอยผ่อนคลายลงไปไม่น้อยเช่นกัน