กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 พี่ชายลูกพี่ลูกน้องมาถึง
เหวินซืออิ่งก็พลอยกระชับเสื้อคลุมกันลมบนร่างแน่นเข้า หัวเราะคิกคักพลางเอ่ยขึ้น “ข้าลืมไปว่ายามนี้เป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว!”
เดิมทีไอเย็นบนภูเขาก็ต่ำกว่าในเมืองอยู่บ้างแล้ว ประกอบกับยามนี้พวกนางอยู่ตรงตำแหน่งยอดเขา รอบข้างไร้สิ่งกำบัง ลมพัดโหมกระหน่ำเข้าใส่พวกนางจากรอบทิศแปดด้าน มีหรือจะไม่หนาว?
“เกรงว่านอกจากพวกเราแล้ว คงไม่มีผู้ใดโง่เขลาเช่นนี้อีกแล้ว!” เยี่ยนซูเนี่ยนก้าวเดินไปข้างหน้าอีกหลายก้าว
เหวินซืออิ่งเดินมาข้างกายเยี่ยนซูเนี่ยน แย้มยิ้มแล้วกล่าว “เช่นนั้นดียิ่งนัก ยามปกติคนหลังเขาออกจะมาก แต่วันนี้พวกเราช่างมีความบริสุทธิ์สงบเงียบเหลือเกิน!”