กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 หายตัวไปแล้ว
เหวินซือเสวี่ยไม่ยอมปักใจเชื่อจึงก้าวไปข้างหน้าสองก้าว บนเตียงนอกจากคนผู้นั้นแล้ว ก็หามีผู้อื่นอีกไม่
“พี่หนิงเล่า” เหวินซือเสวี่ยตะลึงงันไปชั่วขณะ จึงพลันหันขวับกลับมา น้ำเสียงสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุม
ท่ามกลางสายตาของทุกคน บุรุษที่เพิ่งลุกขึ้นจากเตียงสวมรองเท้าอย่างไม่ช้าไม่เร็วและสุขุมเยือกเย็น
เขาลูบรอยยับบนเสื้อผ้าให้เรียบ ป้องมือคารวะ ดูแล้วเปี่ยมด้วยท่วงท่าสง่างามยิ่งนัก “เว่ยโหม่วคารวะคุณนาย พี่สาวและน้องสาวทุกท่านขอรับ!”
ฮูหยินโหวไม่เคยมีช่วงเวลาใดที่มองหลานชายผู้ไม่เอาถ่านจากตระกูลฝ่ายแม่ผู้นี้แล้วเจริญหูเจริญตาเช่นนี้มาก่อน มุมปากของนางยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว แม้แต่วาจาก็เจือไปด้วยรอยยิ้ม “หยวนซิว เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”