เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 กลับบ้านเดิม
“เมื่อครู่ไปดูหลินเอ๋อร์มาแล้วหรือ” ฮูหยินโหวถือถ้วยน้ำชาที่หญิงรับใช้ในลานเรือนยกขึ้นมาถวาย ไอชาคุกรุ่นบดบังสายตาเชิงสำรวจของนางเอาไว้
“แม้ว่ายามนี้ท่านซื่อจื่อจะยังหมดสติอยู่ ทว่าในเมื่อข้าก้าวเข้าประตูจวนโหวมาแล้ว การดูแลสามีก็ย่อมเป็นหน้าที่ของข้าเจ้าค่ะ!” เยี่ยนซูเนี่ยนเผยรอยยิ้มบาง ๆ ออกมา ไม่มีแววฝืนใจแม้เพียงครึ่งเสี้ยว
ล้อเล่นน่า! นางจะไปฝืนใจอันใดเล่า? นางแทบจะอยากกราบไหว้ท่านซื่อจื่อประดุจพระโพธิสัตว์อยู่รอมร่อ สามีที่ตรงใจนางถึงเพียงนี้จะไปหาจากที่ใดได้อีก?
ได้ยินเช่นนั้นฮูหยินโหวก็ยิ่งพึงพอใจ จึงเรียกคนเข้ามาใกล้กาย ตบหลังมือของนางเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “เช่นนั้นก็อย่าทำให้ตนเองเหน็ดเหนื่อยจนเกินไปเล่า มีบ่าวรับใช้อยู่ทั้งคน ไม่จำต้องลงมือจัดการเองไปเสียทุกเรื่อง นี่คือบ้านตนเองแท้ ๆ มิต้องใช้ชีวิตอย่างระแวดระวังเหนียมอาย หวาดหน้าพะวงหลังปานนั้น”