เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 เก็บทางถอย
“ของที่ส่งมาดูไม่ได้เช่นนั้นหรือ” เหอซื่อรั้งตัวน้องชายสามีที่คิดจะลุกขึ้นยืนไว้ พลางแค่นยิ้มเอ่ยว่า “เจ้าเรียกของที่พวกเราส่งมาให้ทุกปี ซึ่งมีมูลค่าอย่างน้อยสิบเท่าของเบี้ยหวัดทั้งปีของท่านขุนนางบ้านเจ้าผู้นั้น ว่าดูไม่ได้งั้นหรือ”
“แล้วอย่างไรเล่า ขุนนางเดิมทีเบี้ยหวัดก็น้อยนิด เทียบไม่ได้กับพวกเจ้าที่ทำการค้าได้เงินมาเร็วนี่” จี้อวิ๋นจือมักรู้สึกอยู่เสมอว่าตนอยู่เหนือกว่าคนตระกูลฝ่ายแม่อยู่ขั้นหนึ่ง บัดนี้นางอย่างไรเสียก็เป็นถึงคุณนายขุนนาง ไหนเลยจะเอาพวกพ่อค้าในตระกูลฝ่ายแม่มาเปรียบเทียบได้ “อีกอย่าง ทรัพย์สินของตระกูลจี้เดิมทีก็ควรมีส่วนของข้า ยามนั้นตอนข้าแต่งงานที่บ้านตระเตรียมสินเดิมให้ข้าเพียงแค่สามหาบ บัดนี้ความเป็นอยู่ของที่บ้านดีขึ้นแล้ว ชดเชยให้ข้าสักเล็กน้อยย่อมเป็นเรื่องที่ชอบธรรมตามหลักฟ้าดิน”