เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 สุนัขจับหนู
“เจ้า... สาวน้อยผู้นี้แค่ทนดูพวกชาวนาดักดานอย่างพวกเจ้าเข้าไปสร้างความแปดเปื้อนแก่สภาพแวดล้อมข้างในไม่ได้ คนที่ก้าวเข้าหลันอวี้ล้วนเป็นชนชั้นใดพวกเจ้ารู้หรือไม่”
คุณหนูผู้นั้นใช้สายตาเหยียดหยามกวาดมองสำรวจเยี่ยนซูเนี่ยนหัวจดเท้าอยู่หลายรอบ พลางหันปลายหอกมาทางนางพร้อมกัน
“ไม่รู้ว่ามาจากซอกหลืบบ้านนอกคอกนาแห่งใด ช่างเป็นพวกคนเขลาไร้ภูมิรู้โดยแท้ถึงไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ยังนึกว่าเมืองหลวงจะเหมือนกับบ้านป่าเมืองเถื่อนของพวกเจ้าหรือ ขอบอกกล่าวเตือนเจ้าไว้ ไสหัวกลับบ้านนอกของเจ้าไปเสียจะดีกว่า!”
“ที่แท้มิใช่เพียงร้านค้านี้ที่เป็นกิจการของบ้านคุณหนู ทว่าแม้แต่ทั่วทั้งเมืองหลวงก็เป็นกิจการของบ้านเจ้าด้วยสินะ หวังว่าคุณหนูจะให้อภัย เป็นข้าที่วู่วามล่วงเกินแล้ว!” เยี่ยนซูเนี่ยนย่อกายคารวะ กล่าวขอขมา