เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 343 ตะเกียงดวงจิตสว่างขึ้นอีกครั้ง
“ไม่ใช่สองท่านนี้! ยังทะเลาะกันอีก!”
เหล่าจอมสรรพสิ่งเผ่ามนุษย์ภายในต้นกำเนิดค่ายกลต่างร้อนใจจนเดินวนไปมา พวกเขาอยู่ในนี้อาจไม่ได้มีอันตรายถึงชีวิตมากมายนัก ทว่าเด็กของพวกเขาต่างยังอยู่ข้างนอกนั่น!
เซี่ยติ้งเหยาเพียงลำพังคนเดียว……
จะสามารถคุ้มครองศิษย์เผ่ามนุษย์นับหมื่นคนได้จริงหรือ? ทว่าพวกเขาก็ไม่สามารถออกจากต้นกำเนิดค่ายกลนี้ได้ เพราะในชั่วพริบตาที่จากไป มหาค่ายกลระหว่างสองเผ่ามนุษย์อสูรจะสูญสิ้นไป
ในยามฉุกเฉิน คนส่วนใหญ่ก็ไม่หลงเหลือความหวาดกลัวต่อหลี่เฝิงเจินอีกต่อไป
เห็นหลี่เฝิงเจินกับสวีซั่งกวานคนหนึ่งอยู่ใต้คนหนึ่งอยู่เหนือต่างฝ่ายต่างไม่สนใจกันแล้วก็นึกขัดใจจนแทบกระอักเลือด โมโหจนไม่รู้จะไประบายที่ไหน!
“ไม่ใช่ข้าจะพูดนะ! พวกท่านสองคนรวมกันอายุตั้ง 30,000 ปีแล้ว! ในเวลานี้ยังจะมาแง่งอนจนกระอักกระอ่วนอะไรกันอีก! รีบคิดหาทางเถิด!” เจ้าสำนักอู๋เลี่ยงที่อายุขัยเหลือเพียงน้อยนิดทนไม่ไหวอีกต่อไป อย่างไรเสียเขาก็ใกล้ตายในอีกไม่กี่ปี จึงนึกอยากเขกหัวของไอ้แก่สองคนนี้ให้ตื่นเต็มที