เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 กำเนิดไม่รู้สิ้น
“ท่านแม่ อีกไม่ไกลก็จะถึงสำนักหมิงเต้าแล้ว”
ซ่านชิงอี๋นั่งอยู่ภายในรถม้า เขามองสตรีผู้โฉมงามตรงหน้าด้วยสายตาละห้อย เขาขดตัวอยู่มุมหนึ่งของรถม้า นิ้วมือบีบประสานกันอย่างตึงเครียด เม้มริมฝีปากอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะเค้นถ้อยคำออกมาได้
เขาไม่ได้พูดกับท่านแม่เช่นนี้มานานมากแล้ว
ในช่วงระยะเวลาอันยาวนาน เขาเอาแต่มองว่าท่านแม่รักเขาไม่มากพอ
ไม่ใช่ว่าไม่รัก ทว่ารักไม่มากพอ
ทว่าท่านแม่ของเขาในตระกูลซ่านไม่มีสิทธิ์มีเสียงอันใด เดิมทีท่านแม่เป็นฝ่ายลดตัวลงมาแต่งเข้าตระกูลซ่าน ตามหลักแล้วควรจะได้รับการประคบประหงมดูแลอย่างดี ช่วงแรกก็เป็นเช่นนั้นจริง
ดูเหมือนว่าตั้งแต่ที่เขาเริ่มถูกพิษ ฝั่งตระกูลโหลวได้ตัดความสัมพันธ์กับท่านแม่ ตระกูลซ่านจึงเริ่มมองข้ามท่านแม่ไป
ตามหลักแล้วเขาควรจะพึ่งพาอาศัยท่านแม่เพียงลำพัง ทว่า…
เขามักรู้สึกมาตั้งแต่เด็กว่าท่านแม่ปฏิบัติกับเขาอย่างห่างเหินเกินไป ไม่ค่อยให้ความสำคัญ ในตอนนั้นเขามักคิดอยู่บ่อยครั้งว่า ท่านแม่เองก็นึกรังเกียจที่เขเป็นลูกชายที่ไร้ประโยชน์หรือไม่