เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 บัดนี้ ทุกสิ่งกลับเป็นศูนย์
เมื่อได้ยินเสียงของซ่งหมิงเสวี่ยผ่านหินสื่อสาร ลู่เฟิงก็หันหลังกลับไปเช็ดน้ำตา เขาไม่กล้าเข้าไปใกล้เลยแม้แต่น้อย
ฉีอี้กับเสิ่นเจี้ยนเวยฟังซ่งหมิงเสวี่ยวางแผนเวลาใหม่อีกครั้ง พลางเหลือบมองลู่เฟิงเป็นระยะ
ในที่สุดชั่วพริบตาที่ซ่งหมิงเสวี่ยคลึงกลางคิ้วแล้วตัดการสื่อสาร ฉีอี้ก็ส่งสายตาให้เสิ่นเจี้ยนเวย
ลู่เฟิงรู้สึกราวกับฟ้ากำลังจะถล่มลงมา เขาไม่รู้เลยว่าเมื่อศิษย์พี่ของตนเข้าไปพัวพันด้วย ครั้งนี้จะเกิดเรื่องราวอะไรขึ้นที่ภูเขาฉีซานอีก
ตัวแปรนี้เกิดขึ้นรวดเร็วและยิ่งใหญ่เกินไป จนทุกคนตั้งตัวไม่ติด
ยิ่งทำให้ลู่เฟิงเจ็บปวดและสับสน
ลู่เฟิงนั่งยอง ๆ อยู่ที่มุมห้อง พลางเช็ดน้ำตาอย่างไม่อาจกลั้นไว้ได้ ครั้งสุดท้ายที่เขาร้องไห้คือช่วงก่อนที่ลู่กวานหลานจะกุมอำนาจสำนักชางอวิ๋น ในอ้อมกอดของลู่กวานหลาน ในช่วงเวลาที่ท่านอาจารย์ป่วยหนักและเขาต้องอาศัยอยู่ใต้ชายคาผู้อื่น