เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 247 ตกที่นั่งลำบากด้วยกัน
กูโซ่วรีบเอ่ยถามโหลวฉงไป๋ผู้กำลังชมศึกอยู่ภายในห้วงสมุทรแห่งปัญญาอย่างเร่งรีบ:
“เฮ้อ! เจ้าแกล้งเป็นใบ้ไปทำไม! ไม่เห็นหรือว่ามีมาเพิ่มอีกคนแล้ว? จะจัดการอย่างไร?”
โหลวฉงไป๋ไม่มีอารมณ์มาสนใจท่าทีเลวร้ายของกูโซ่ว เขาแทบรอไม่ไหวที่จะให้กูโซ่วฉุดกระชากซ่งหมิงเสวี่ยแล้วพาตัวกลับไปยังโลกอสูร เพื่อมาอยู่เคียงข้างเขา
“คนหน้าที่งดงามนั่นให้ฉุดไปตามแผน ส่วนอีกคนที่เหลือ……”
โหลวฉงไป๋เว้นช่วงเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม:
“สังหารทิ้งเสีย”
กูโซ่วขมวดกลางคิ้วเล็กน้อย รู้สึกไม่เห็นด้วยนัก “เจ้าไม่ได้กำลังล้อเล่นอยู่ใช่ไหม? แม้แต่เซี่ยติ้งเหยาก็จะขัดใจด้วยงั้นรึ? ถึงตอนนั้นอย่าได้มาทำข้าตายตกไปตามกันกับเจ้าก็แล้วกัน……”
โหลวฉงไป๋ได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้โกรธเคือง:
“ในตัวเขามีกระดูกเทพ โลหิตแก่นหัวใจเผ่ามังกรเองก็เป็นสมบัติชั้นยอด ไม่ด้อยไปกว่าบัวหิมะหมื่นปี ข้าไม่ต้องการสิ่งใดนอกจากซ่งหมิงเสวี่ย ส่วนสิ่งใดที่เจ้าเก็บมาได้ก็เป็นของเจ้า”