เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 ซ่งหมิงเสวี่ยมุ่งหน้าสู่ภูเขาฉี
《ถูกคนทั้งโลกผู้บำเพ็ญเข้าใจผิดและรุมเล่นงานมาค่อนชีวิต แต่ยังคงมีจิตใจมุ่งมั่นดังหินผาดไม่หวั่นไหว ทั้งยังมีใจให้ราษฎรและเข้าช่วยเหลือใต้หล้า โปรดมอบจุดจบที่ดีให้แก่สวีซั่งกวานเถิด》
ซ่งหมิงเสวี่ยที่เห็นคอมเมนต์ลอยเหล่านั้นชัดเจนไม่ได้กล่าวสิ่งใด
สำนักชางอวิ๋นและโหลวฉงไป๋คิดจะกำจัดสำนักศึกษาชางหลานและสวีซั่งกวานให้สิ้นซากอยู่ก่อนแล้ว
หากบอกว่าสิ่งที่พวกเขาเกลียดชังที่สุดคือสำนักหมิงเต้า เป้าหมายถัดไปที่จะเผชิญชะตากรรมเป็นอย่างแรกย่อมเป็นสำนักศึกษาชางหลาน
ในนิยายต้นฉบับหลังจากสำนักหมิงเต้าถูกทำลาย โหลวฉงไป๋และสำนักชางอวิ๋นก็ร่วมมือกันครองความเป็นใหญ่เพียงผู้เดียว แล้วสำนักศึกษาชางหลานกับสวีซั่งกวานจะมีจุดจบที่ดีได้อย่างไร
ถึงเวลานั้นต่อให้ลู่กวานหลานและลู่เฟิงตั้งใจจะปกป้อง ก็เป็นเพียงแขนที่ไม่อาจต้านทานเส้นใหญ่ได้
จางเฉิงรู้สึกว่าติดค้างซ่งหมิงเสวี่ยและพวกเขาสองคนมากเกินไปจริง ๆ แต่สิ่งที่สวีซั่งกวานไตร่ตรองมาก็ไม่ผิด ราษฎรเมืองอิ๋งจะอดตายไม่ได้ ในความจนหนทางจางเฉิงจึงคุกเข่าลงกับพื้นดังปัง หัวเข่ากระแทกเข้ากับหินสีน้ำเงินจนเกิดเสียงทึบดังขึ้นมา
เจียงอวิ๋นชิงรีบเข้าไปประคอง ทว่าเห็นจางเฉิงผู้มีน้ำตาคลอเบ้าโขกศีรษะลงกับพื้นอย่างแรงต่อหน้าซ่งหมิงเสวี่ยและคนอื่น ๆ
“เหล่าเซียนจวินน้อย ครั้งนี้ข้าไม่มีสิ่งใดตอบแทน แต่ชีวิตนี้ของจางโหมว นับแต่นี้ไปขอให้เหล่าเซียนจวินสอยใช้ได้เต็มที่! ต่อให้ต้องบุกน้ำลุยไฟ หรือตายแทนก็จะไม่เสียดาย!”