เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 เซี่ยเค่อ เจตนาร้าย
《หากเจ้ากล้าเอ่ยเพิ่มแม้แต่คำเดียว ท่านแม่ของเจ้าก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสงบเลย》
《ข้าจะทำให้นางอยู่อย่างสู้ไม่ได้แม้แต่ความตาย วิธีการของข้าเจ้าที่รู้ดีที่สุดไม่ใช่หรือ?》
ชั่วพริบตาเรี่ยวแรงทั้งร่างของสือหลิงก็ถูกสูบหายไปอย่างไร้ความปรานี ดวงตาไร้ประกาย แม้แต่ความกล้าที่จะสบตาซ่งหมิงเสวี่ยอีกครั้งยังไม่มีหลงเหลือ เขาอดกลั้นต่อความเจ็บปวดจากการที่ดวงจิตวิญญาณถูกฉีกกระชาก ค่อยๆ หมุนตัวเดินกลับที่อยู่อย่างโซเซ โดยไม่สนใจสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของซ่งหมิงเสวี่ยที่มองตามหลังมา
ซ่งหมิงเสวี่ยกลับรู้สึกอยากจะเดินตามไปโดยไม่รู้ตัว เขามีลางสังหรณ์บางอย่างที่…
ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอย่างที่สุด
ราวกับมีบางเรื่องกำลังจะเกิดขึ้น
ผ่านไปเนิ่นนานซ่งหมิงเสวี่ยจึงได้ยินสือหลิงที่เดินเซไปเซมาอยู่เบื้องหน้าหันมองมาเล็กน้อย ริมฝีปากขยับเอ่ยเบาๆ:
“หมิงเสวี่ย ข้าขอโทษ”
ซ่งหมิงเสวี่ยต้องการจะไล่ตามไปถามให้รู้เรื่อง แต่ในเวลานั้นเสียงส่งข่าวของเซี่ยฉีก็ดังขึ้นในห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเขา สุ้มเสียงเกียจคร้านและบิดพลิ้วของเซี่ยฉีดึงห้วงความคิดและความสงสัยของซ่งหมิงเสวี่ยกลับมาอย่างรวดเร็ว: