กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 แมวเหมียวคิดถึง
หลี่เฝิงเจินผู้พักพิงอยู่บนกระสวยหลบแสงไม่จำเป็นต้องคิดให้ลึกซึ้ง ก็รู้ว่าคนผู้นี้จะต้องมีท่าทีตายซากเช่นนี้ จึงเลือกที่จะขดตัวนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนกระสวยหลบแสง
เสวียนเวยไม่รู้ว่าคนผู้นี้กำลังก่อโรคอะไรขึ้นมา ในสถานการณ์เช่นปัจจุบัน ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่อีกฝ่ายลงมือทำด้วยตนเอง แต่มาบัดนี้กลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เดินเข้าออกเขตแดนของเขาอย่างสะดวกตามใจชอบ
คิดว่าอารมณ์ของเขาอ่อนแอไร้น้ำยาถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
เสวียนเวยเห็นว่าหลี่เฝิงเจินไม่มีท่าทีตอบรับเสียที จึงวางกระบี่ในมือลง เดินอ้อมฉากกั้นเข้าไปยังห้องด้านใน ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็หยุดลงตรงหน้ากระสวยหลบแสง ใช้เท้าเตะตัวกระสวยหลบแสงเบาๆ:
“รีบลุกขึ้น แล้วกลับสำนักหมิงเต้าของเจ้าไปเสีย”