เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 เขามังกรแตะไม่ได้
《ในเน็ตก็พูดกันไปงั้นแหละ แต่ในชีวิตจริงใครล่ะจะไม่พูดว่าเสือดาวของฉันเป็นชายชาตินักรบตัวจริง》
《นี่มัน… จะรอดไหมเนี่ย!》
《ตัวร้ายใหญ่เบอร์หนึ่งในนิยายต้นฉบับ ไม่น่าจะตายเร็วขนาดนี้หรอกมั้ง...》
《ฮือออ เซี่ยฉี! ถ้ารอดมาได้ศิษย์พี่ของเจ้าก็จะเป็นของเจ้า! ข้าอยากรู้นักว่าใครจะกล้าคัดค้าน!》
《สิบแปดปี อายุยังน้อยเกินไป…》
《อันที่จริงเคราะห์สวรรค์ก็ใกล้จะมาเยือนแล้ว แต่ว่า… ต่อให้เป็นมนุษย์ที่ระดับตบะยังไม่สมบูรณ์แล้วฝืนทะลวงผ่านก็ต้องเสียชีวิตไปครึ่งหนึ่งอยู่ดี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเผ่ามังกรเลย》
ซ่งหมิงเสวี่ยที่เฝ้าอยู่ข้างกายเซี่ยฉีมองดูคอมเมนต์ลอยแล้วรู้สึกตาลาย ขณะลูบหัวมังกรที่กำลังสั่นเทาของเซี่ยฉี เขาก็เกิดความรู้สึกทำอะไรไม่ถูกที่หาได้ยากเป็นครั้งแรก…
ความรู้สึกเช่นนี้ช่างแปลกปลอมสำหรับเขาเหลือเกิน แม้แต่ตอนเด็กที่ถูกจับตัวไปยังสำนักเหยี่ยนรื่อ