เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 เจ็ดคนได้พบกันอีกครั้ง
ลู่เฟิงตกใจกับท่าทางของซ่านชิงอี๋ไม่น้อย ซ่านชิงอี๋เป็นคุณชายตระกูลซ่าน แม้จะถูกปฏิบัติอย่างเย็นชามาตั้งแต่เด็ก แต่เพราะได้เติบโตอยู่ภายใต้การดูแลของมารดา ทำให้ได้รับการอบรมสั่งสอนเป็นอย่างดี ยามอยู่ต่อหน้าพวกเขาจึงมักมีท่าทีเชื่องช้า เยือกเย็นและสุขุมอยู่เสมอ
เมื่อคืนพวกเขายังพูดถึงซ่านชิงอี๋กันอยู่เลย โดยคิดหาวิธีว่าจะช่วยซ่านชิงอี๋ออกมาจากการควบคุมของโหลวฉงไป๋ได้อย่างไร
ทว่าคืนนี้ซ่านชิงอี๋กลับปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเขาด้วยสภาพที่ครบสามสิบสองประการ
“ชิงอี๋! ชิงอี๋ เจ้าเป็นอะไรไป!”
ลู่เฟิงโยนกระบี่ในมือทิ้งไปด้านข้าง ก่อนจะรีบก้าวยาว ๆ เข้าไปหาโดยสัญชาตญาณ เขาคว้าข้อมือของซ่านชิงอี๋หวังจะพาตัวเข้าไปในอารามฌานไร้วาจา
ซ่านชิงอี๋คล้ายกับโดนกระตุ้นด้วยความหวาดกลัวบางอย่าง มือของเขาจึงสั่นระริกและหลบเลี่ยงมือของลู่เฟิงไป เขาจ้องมองลู่เฟิง ริมฝีปากอ้าค้างคล้ายอยากจะอธิบายอะไรบางอย่าง แต่ลำคอของเขานั้นบวมเป่งจนแทบพูดไม่ออกจากการตรากตรำเดินทางมาตลอดทั้งคืน
ซ่านชิงอี๋ที่ได้พบสหายดีใจจนร้องไห้ออกมา เดิมทีใบหน้าก็เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาอยู่ก่อนแล้ว ยามนี้เมื่อเห็นลู่เฟิงก็ยิ่งปล่อยโฮออกมาไม่หยุด
“เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น!”
“เกิดเรื่องอันใดขึ้น!”