เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 หลี่เฝิงเจินคิดบัญชีทีหลัง การเปรียบเซี่ยฉีเป็นสุนัขไม่ล้ม
เมื่อเทียบกับความเคลือบแคลงสงสัยของซ่งหมิงเสวี่ย เซี่ยฉีดูผ่อนคลายกว่ามาก เรื่องที่ทำให้เขาหลับไม่ลงอยู่หลายวันบัดนี้ได้รับการสะสางเสร็จสิ้นเสียที เขาเพียงอยากพาซ่งหมิงเสวี่ยรีบกลับสำนักหมิงเต้า กลับไปสู่เตียงนอนอันนุ่มนิ่มของเขาที่อารามฌานไร้วาจา
นอนหลับให้เต็มอิ่มสักตื่น
จากนั้นคว้าชัยชนะในการแข่งขันประลองใหญ่สำนักระดับทารกก่อกำเนิด แล้วกลับไปที่สำนักศึกษาชางหลานเพื่อร่ำเรียนวิชาลับชางหลาน รอวันที่ปีกกล้าขาแข็งแล้ว จะช่วยซ่งหมิงเสวี่ยจัดการพวกรังแกสำนักเหยี่ยนรื่อ สำนักชางอวิ๋น รวมทั้งพวกปลาซิวปลาสร้อยที่แปรพักตร์มาสวามิภักดิ์ต่อพวกเขาให้สิ้นซาก
รวมถึงเรื่องโลกอสูรที่ยามนี้ไม่สงบสุข เซี่ยฉีมองไปยังเซี่ยติ้งเหยาที่มีสีหน้าซีดเผือดอย่างชัดเจน เขารู้ดีว่าท่านปู่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการถูกลอบกัดในช่วงที่กำลังปราบปรามราชันอสูรชั้นแปดอยู่
โลกอสูรเดิมมีราชันอสูรชั้นแปดอยู่เก้าตน ในช่วงร้อยปีมานี้กลับมีสองตนที่ฝ่าฝืนพันธนาการก้าวเข้าสู่ชั้นเก้าโดยพละการ
ดังนั้นโลกอสูรจึงกำเริบเสิบสานยิ่งขึ้น ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าราชันอสูรชั้นเก้าตนนี้ร้ายกาจถึงระดับใด……
หากไม่กำจัดทิ้ง ในวันหน้าย่อมกลายเป็นภัยพิบัติ
ทุกสิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ล้วนไม่ใช่สิ่งที่ระดับพลังของเขาในตอนนี้จะสามารถแก้ไขได้
เขาจำเป็นต้องแข็งแกร่งขึ้นให้ได้