เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ซ่งหมิงเสวี่ย ใช้เขาแลกกับเจ้า
ฉู่เหยียนถิงไม่ใช่เซี่ยฉี เขาไม่มีนิสัยชอบไขข้อข้องใจให้ผู้อื่น
การเปิดอกพูดคุยอะไรเทือกนั้น—
สำหรับเย่ฟู่แล้ว ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไร้ประโยชน์
มีเพียงสิ่งที่กำแน่นอยู่ในมือเท่านั้นที่เป็นของจริง
แสงจากเบื้องบนลอดผ่านชั้นเมฆเบาบางเหนือสำนักหมิงเต้า ประกายแสงสีเงินที่สาดส่องลงมาทำให้ดวงตาของเซี่ยฉีพร่าเลือน
ส่วนฉู่เหยียนถิงเดินไปถึงภูเขาจำลอง แม้แต่หันกลับมามองเขาก็ไม่ทำแล้วพุ่งตัวเข้าสู่เส้นทางเล็กทันที แสงเงาสีขาวโพลนถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน หนึ่งดำหนึ่งขาว ส่วนหนึ่งสว่างส่วนหนึ่งมืด
เซี่ยฉีอยู่หน้า ฉู่เหยียนถิงอยู่หลัง แบ่งแยกชัดเจนดั่งคลองกั้น
ตลอดทางเซี่ยฉีไม่อาจลืมคำพูดของฉู่เหยียนถิงได้ ความคิดสกปรกโสโครกงั้นหรือ?
เขาจะมีควาคิดสกปรกโสโครกอะไรกับซ่งหมิงเสวี่ยได้กัน?