เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 เจ้าสำนักเหยี่ยนรื่อ โหลวฉงไป๋
ลู่เฟิงเองก็เป็นพวกใจกว้าง เมื่อเห็นซ่งหมิงเสวี่ยกับเซี่ยฉีไม่อยู่ก็งุนงงไปวูบหนึ่ง แต่ครู่ต่อมาก็คิดได้ว่าที่นี่คือสำนักหมิงเต้า พวกเขาทั้งสองคนย่อมไม่เกิดเรื่องร้ายแรงอันใดแน่ จึงพลิกตัวแล้วนอนหลับต่อ
ฉีอี้เองก็นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว จนกระทั่งเกล็ดน้ำค้างแข็งในยามอรุณร่วงหล่นลงมา ทำให้ซ่านชิงอี๋อดไม่ได้ที่จะย่นจมูก ทั้งคนอยากจะมุดตัวเข้าไปในผ้าห่ม ทว่าฉีอี้ที่อยู่ข้างกายกลับทับผ้าห่มของเขาไว้ เขาออกแรงดึงอย่างไรก็ไม่หลุดออกมาเลย
ซ่านชิงอี๋ที่แม้แต่จะโกรธเคืองอัสนีเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ยังไม่มีแรง ได้แต่สั่นสะท้านด้วยความหนาวเหน็บ เขาอยากจะลุกขึ้นเพื่อกลับไปที่อยู่ซึ่งเซี่ยฉีจัดเตรียมไว้ให้ ทว่าแค่ขยับตัวเพียงนิดกลับกลายเป็นผลกระทบไปทั้งร่าง—